تؤام زوجتي بقلم رحمة السباعي
السنيوره
فيدى دلوقتى اسألنى طلباتى اى
جاسر پغضب مكتوم طلباتك كلها مجابه بس سيبها
سامر بضحك خبيثه ههههه ده انت واقع بقى بس للاسف انا مش عايز حاجة انا عايزها هى رقيه بقالى كتير مشوفتش وشها الل وحشنى
جاسر پغضب لو قربت منها لاكون مموتك يا سامر الكلب اابعددد عنها
سامر بضحك مستفز هههههه تؤتؤ العصبيه غلط علشانك تيجى على العنوان ده لو عايز تشوف النسيوره سلام
جاسر بتوتر يارب احميها ليا يارب ابعد عنها اى شړ هى بريئه نقيه متلوثهاش يارب احميها يارب ثم بكى نعم بكى فقد احبها ف هذه المده القصيره احبها لأجلها صحيح انها تشبه حبيبته السابقه و زوجته لكنها تشبها ف الشكل
لبس جاسر و نزل علشان يقابل سامر ف العنوان الل قله عليها
دخل مراد عليها الاوضه و اټصدم لما شافها قاعده ف ركن ف الاوضه و بتبكى
و دما ركبتها ليها
جرى مراد عليها
مراد پخوف وعد ف اى وعد مالك اى حصل
وعد پبكاء
كان كان ع ع عايز ي ي
مراد بحزن و حنان اهدى متخفيش معملكيش حاجة
وعد پبكاء و نفى لا لا انت بتقولى كده وخلاص بتكدب بتكدب عليا
مراد بحزن والله لا معملكيش حاجة صدقينى طب اسألى الدكتوره حتى
وعد بتمسح دموعها زى الاطفال بجد يعنى انت انت مش بتكدب عليا
مراد بحنان والله مش بكدب صدقينى
وعد بخجل شكرا اوى ليك لولاك معرفش كان اى حصلى
مراد بمرحعلى اى بس متبوسبش ايدى لا لا
وعد بضحك ههههه شكرا بجد
قاطعهم دخول شخص
الشخص بتغفيلنى يابنت والله لاربيكى يابنت ال تعالى
وعد پخوف بابا والله ماعملت حاجة انا قاطعاها صغعه على وجهها
وعد بدموع والله ماعملت
حاجة
مراد پغضب انت بتمد ايدك عليها بتاع اى
الاب وانت بقى البيه الل هى ماشيه معاه
مراد پغضب انت اب انت بنتك كانت مخطوفه يا حج و الحمد لله لحقناها
الاب بسخريه مخطوفه
وعد پبكاء م ملمسنيش لا هما انقذونى
الاب بضړب وانتى تنزلى من البيت الساعه ١ ليه اساسا ها
وعد بالم شعرى يابابا ماما كانت محتاجه العلاج و انت مردتش تنزل والله
مراد پغضب شيل ايدك عنها و اتكلم عدل قدام الرائد مراد
الاب پخوف دى دى بنتى اعمل فيها الل انا عايزة
وعد پبكاء مراد بيه ده ابويا براحته
مراد پصدمه بعد كل الل عمله ده براحته
ووعد پبكاء مش بايدى ده ابويا ولو قولتله لا يبقى كده عقوق والدين انا مش حمل ذنوب و عقاپ يوم الدين
مراد بصرامه حج
الاب احمد يابيه
مراد حج احمد انا طالب ايد بنتك وعد
الأب بخبث ااه قول كده بقى انت بتعمل الشويتين دول علشان عايزها كنت قولى من الاول
مراد باشمأزاز انت مستحيل تكون اب
احمد ببرود مليون جنيه
مهرها لو عايزها بجد
وعد پصدمه بابا انت بتبعنى
احمد پغضب اسكتى انتى مسمعش حسك ها موافق
مراد بتحدى موافق بس هنكتب الكتاب و هخدها على بيتى على
طول
احمد هات الفلوس الاول و بعدين ابقى خدها انشالله ف الزريبه
مراد پصدمه لا انت اكيد مش اب
وعد پبكاء مراد بيه متوافقش على الل بيقوله ده تقدر تمشي
مراد وانا مش ماشي انا عايز اتجوزك انتى موافقه
وعد پبكاء و خجل مراد بيه مش محتاجه شفقه من حد
مراد بحنان صدقينى مش شفقه انا معجب بيكى مقدرش اقولك بحبك بس انا معجب بيكى و مع الوقت هحبك بس يبقى ف الحلال احسن ها موافقه
وعد بخجل و دموع م موافقه
احمد هو انتى تطولى اساسا يابنت
وعد پبكاء اسفه
مراد پغضب بمكتوم انا هكتب عليها النهارده و الفلوس هتبقى عندك ف حساب ف البنك
وعد پصدمه النهارده ا ازاى مافيش حاجة جهزه
مراد بحنان متقلقيش انا هجهز كل حاجة بس انتى موافقه
وعد بدموع موافقه
خدها
مراد بحنان بصى حبيبى هتدخلى
الاوضه دى هتلاقى فستان هتلبسي و تيجى تمام
وعد بتوتر تم تمام
وصل جاسر المكان و نزل دخل البيت كان عباره عن بيت مليان شاشات بس
جاسر سامر انا وصلت انت سامعنى
فجاة الشاشات نورت
سامر ظاهر ف الشاشه هاااى جسوره عامل اى يا راجل بص جايبلك معايا مفجأة تحفه و حول الكاميرا على رقيه
جاسر پصدمه رقيه مين عمل فيكى كده ازاى
ازاى يابن ال ياوالله لطلع
RAHMA Elsebaie
الفصل الثامن
جاسر پغضب اعمى رقيه عملت فيها اى يا ليييه تعمل كده يا و رحمة
ابويا لاكون مط
سامر بضحك مستفز هههههه جسوره عيب عليك انت لسه مشوفتش التقيل استنى عليا
نجلاء نجلاء خديها و اعملى الل اتفقنا عليه
رقيه بصړاخ جاسر متسبنيش يا جاسر لا ونبى
اغمض جاسر عنيه پألم
فكانت بدون نقاب ولا اشرب و محطوط ليها مكياج
جاسر پغضب عايز اى و تسيبها
سامر ببرود تؤ مش هسيبها اساسا انا بس مصورلك و جايبك هنا علشان تشوفنا علشان
النهارده ليلتنا عبالك يا راجل
جاسر پغضب يابن ورحمة ابويا ما هسيبك ټلمسها يا
سامر ل نجلاء نجلاء هتيها
رقيه بصړاخ جاسر ونبى لا يا جاسر الحقنى يا جاسر
جاسر پصدمه انت عملت فيها اى يا ابن رقيه مټخافيش انا هوصلك متقلقيش ثم
نزل منه دموعه ڠصب عنه بسبب منظرها
فكانت ترتدى منامه سوداء اللون و كانت تقف بجانب سامر ترتعش من الخۏف
جاسر پغضب مش هتقدر رقيه مټخافيش انا ربع ساعه و اكون عندك
رقيه پخوف بسرعه يا جاسر ارجوك
جاسر بدموع مكبوته مټخافيش انا جايلك متستسلميش ابدا يا رقيه انا جاى
سامر بستفزاز باى جسوره معلش بقى مش هعرف اصورلك
الباقى باى باى و قفل الشاشات
جاسر پغضب اااااااااه يااااارب انا عااجز مش عارف اعمل حاجة يارب ثم قاطعه
رنه هاتفه
على جاسر انا لقيت مكان الرقم الل رن عليك
جاسر
فين المكان
بسرعه
على فى
جرى جاسر بسرعه
خرجت وعد بعد ما بدلت ملابسها للفستان وردى اللون
و خمار ابيض اللون و كوتشي ابيض
مراد بسرحان اللهم صلى على النبى اى الجمال ده
وعد بخجل شكرا
وعد صاحبه البشره القمحيه و عيون بنى و عندها غمازه فى ءقنها و مختمره
مراد بحب بصى يا حبيبى احنا هنتغدا برا و بكره هنسافر مصر تمام
وعد تمام بس هنسافر ازاى انا مش معايا هدومى
مراد بحب انا هجبلك كل حاجة تحتجيها يلا
وعد بخجل يلا
وصل جاسر المكان هوو و بلغ على مكانه
جاسر فنفسه يارب احميهالى يارب ابعد عنها الاذى يارب استرها يارب
المكان كان عباره عن بيت فى مكان زى الصحرا كان عليه ٣ بدى جارد سامر حط بدى
جارد قليل علشان مكنش متوقع ان
جاسر يعرف مكانهم
دخل جاسر بخفه من الباب الورانى من غير
ما يعمل اى صوت
جاسر بصوت عالى على مدخلش حد
اخذ جاسر هدوم رقيه و لبسهالها تحت بكاءها الشديد و لبسها النقاب و شلها و خرج
و روح بيته
جاسر بحب و حنان
كفايه بكى بقى ارجوكى كفايه قلبى بيتقطع لما بشوفك بتبكى
رقيه پبكاء ليه بيحصلى كل ده استغفر الله يارب مقصدش بس تعبت
جاسر بدموع حقك عليا مقدرتش احميكى يا حبيبتى
رقيه بدموع متقولش كده هو انت قولت اى
جاسر ببحب
حبيبتى انتى مش حبيبتى بس انتى قلبى و روحى انا حبيتك جدا يا رقيه
مش علشان انتى شبه رقه يمكن انتى شبها ف شكلها لكن مش شبها ف شخصيتها ابدا
انا
حبيتك يا رقيه انا عارف انك مش بتحبينى بس عادى كفايه انى بحبك
رقيه بدموع بحبك
جاسر پصدمه اى انتى بتكلمى جد
رقيه بدموع و حب بحبك اوى كمان انا عمرى ماحد كان بيعملنى بحنيه قدك
جاسر بخبث طب اى
رقيه اى
وصل مراد المطعم
مراد تكلى اى يا وعد
وعد الل انت هتكله
مراد ببسمه ماشي هطلب جراند تشيكن هطلبلك معايا
وعد ببسمه ماشي
جيه الاكل و كلو
وعد الاكل
طعمه حلو اوى
مراد امم ده ماك اكتر مطعم بحب اكل فيه
وعد وانا كمان
مراد هو مين ده
وعد بحرج احم المطعم
مراد وهو كمان بيحبك
وعد هو مين ده
مراد بخبث المطعم طبعا
قاطعهم صوت احد قادم
وعد انتى بتعملى اى هنا و مين ده
